Inteligencja emocjonalna

Last modified date

Jedną z cech, jakiej używamy do opisania drugiej osoby jest inteligencja. Atrybut niewątpliwie pożądany, kojarzący się przede wszystkim z mądrością, erudycją, obyciem, posiadaną wiedzą, oczytaniem, rozumieniem trudnych zagadnień, szybką zdolnością uczenia się. Jednak to nie wszystko. O inteligencji możemy mówić również w kontekście emocji.

Serce i rozum

Definicja inteligencji mówi, że jest to zdolność postrzegania, rozumienia, analizy, adaptacji, reagowania, rozwiązywania problemów, wykorzystania wiedzy i umiejętności w różnych sytuacjach. Tak wyjaśnione pojęcie inteligencji przestaje narzucać nam kojarzenie jej wyłącznie z umiejętnościami intelektualnymi, ponieważ dopełnieniem człowieka są emocje.

Emocje są stanem dynamicznym, ekspresyjnym, reakcyjnym. Mogą być świadome lub nie, zawsze silne, gwałtowne, przemijające, pojawiające się w reakcji na coś. Dzielą się na pozytywne i negatywne, chociaż zdarzają się sytuacje, które wywołują oba rodzaje emocji na raz.

Umiejętność rozpoznawania własnych i cudzych stanów emocjonalnych, używania i kontrolowania ich oraz radzenia sobie z nimi to właśnie inteligencja emocjonalna. Jest pojęciem dosyć młodym, opisanym po raz pierwszy w latach 90 przez amerykańskich psychologów. Wyodrębniono trzy główne typy kompetencji emocjonalnych:

Relacje z samym sobą
czyli kompetencje psychologiczne. To samoświadomość, samoocena i samokontrola. Zdolności, które uświadamiają nam nasze uczucia, ułatwiają nam radzenie sobie ze stresem, wpływające na poczucie własnej wartości, bycie zgodnym z samym sobą i własnym światopoglądem. To również znajomość i świadomość własnych możliwości i ograniczeń.

Relacje z innymi
czyli kompetencje społeczne. To nie tylko empatia, czyli rozumienie i wrażliwość na uczucia drugiego człowieka, ale również asertywność, współpraca, umiejętność wpływania na innych, tworzenie relacji i więzi.

Kompetencje działania
na które składają się: zaangażowanie, motywacja, odpowiedzialność, nasz stosunek do podejmowanych zadań.

Inteligencja emocjonalna jest uzupełnieniem inteligencji racjonalnej. Uważa się, że nie wystarczy sam intelekt, aby odnieść sukces. Rozum powinien równoważyć to, co dyktuje serce i odwrotnie. Co ważne – inteligencja emocjonalna nie jest uwarunkowana genetycznie. Oznacza to, że można się jej nauczyć i doskonalić ją.

Angelika Janowicz

Od sześciu lat jestem związana z medycyną i naukami o zdrowiu. Posiadam wykształcenie pielęgniarskie. Prowadzę portal dla studentów pielęgniarstwa, na którym dzielę się swoją wiedzą i treściami, które ułatwią przyszłym medykom wejście do niezwykłego świata medycyny. Obecnie współpracuję z agencją SEO w zakresie tworzenia artykułów o tematyce zdrowotnej dla dużych serwisów internetowych.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany.

Post comment